شاعری که برایِ منتخبش ندارد اجازتِ شعر...+اوراست عذابی الیم

و کاش شرمندگی ام دردی دوا کند آقا.....چو ما تو را یار نبودیم..+ و چه سخت روزگاری است..ما هر دم؛ هدفِ شهاب بارانِ اندیشه هایِ نا پاکیم ووو بیمِ اصابت...بی آ..تا ز پای نَی اوفتاده ایم..بی آ.

شروعِ ماجرا آنجاست..آنی که امّید ندارد..وآنکه نخواست...