شاعری که برایِ منتخبش ندارد اجازتِ شعر...

+اوراست عذابی الیم

و کاش شرمندگی ام دردی دوا کند آقا.....چو ما تو را یار نبودیم..

+ و چه سخت روزگاری است..

ما هر دم؛ هدفِ شهاب بارانِ اندیشه هایِ نا پاکیم ووو بیمِ اصابت...

بی آ..تا ز پای نَی اوفتاده ایم..بی آ.

شروعِ ماجرا آنجاست..

آنی که امّید ندارد..وآنکه نخواست...